معلمی شغل نیست؛ معلمی عشق است. اگر به عنوان شغل انتخابش کرده ای، رهایش کن و اگر عشق توست مبارکت باد.

(کلام شهید رجائی)

تعلیم و تعلم از شئون الهی است و خداوند، این موهبت را به پیامبران و اولیای پاک خویش ارزانی کرده است تا مسیر هدایت را به بشر بیاموزند و چنین شد که تعلیم و تعلم به صورت سنت حسنه آفرینش درآمد.

انسان نیز با پذیرش این مسئولیت، نام خویش را در این گروه و در قالب واژه مقدس «معلم» ثبت کرده است. معلم، ایمان را بر لوح جان و ضمیرهای پاک حک می کند و ندای فطرت را به گوش همه می رساند. همچنین سیاهی جهل را از دل ها می زداید و زلال دانایی را در روان بشر جاری می سازد.

هنر معلمی:

معلمی شغل و حرفه نیست، بلکه ذوق و هنر توانمندی است معلمی در قرآن به عنوان جلوه ای از قدرت لایزال الهی نخست ویژه ذات مقدس خداوند تبارک و تعالی است. در نخستین آیات قرآن که بر قلب مبارک پیغمبر اکرم (ص) نازل شد، به این هنر خداوند اشاره شده است:

اقرا باسم ربک الذی خلق، خلق الانسان من علق، اقرأ و ربک الاکرم، الذی علم بالقلم، علم الانسان ما لم یعلم. (علق: 1ـ 5)

بخوان به نام پروردگارت که جهانیان را آفرید. انسان را از خون بسته سرشت بخوان ! و پروردگارت کریمترین است همان که آموخت با قلم، آموخت به انسان آنچه را که نمی دانست.

در این آیات خداوند، خود را «معلم» می خواند و جالب این که معلم بودن خود را بعد از آفرینش پیچیده ترین و بهترین شاهکار خلقت، یعنی انسان آورده است.

مقام معلم بودن خدا، بعد از آفرینش قرارداد. نوعی انسانی را که هیچ نمی دانست، به وسیله قلم آموزش داد که این از اوج خلاقیت و هنر شگفت خداوند در امر آفرینش حکایت دارد:

چو قاف قدرتش دَم بر قلم زد              هزاران نقش بر لوح عدم زد

از این رو، می توان گفت که هنر شگفت معلمی از آن خداوند عالم است.

شهید ثانی رحمت الله درباره هنر معلمی خداوند می فرماید:

خداوند از آن جهت به وصف (اکرمیت) و نامحدود بودن کرامتش، توصیف شد که علم و دانش را به بشر ارزانی داشته است. اگر هر مزیت دیگری، جز علم و دانش، معیار فضیلت به شمار می رفت، شایسته بود همان مزیت با وصف (اکرمیت) در ضمن این آیات همراه و هم پا گردد و آن مزیت به عنوان معیار کرامت نامحدود خداوند به شمار آید. کرامت الهی در این آیات با تعبیر «الاکرام» بیان شده است. چنین تعبیری می فهماند که عالی ترین نوع کرامت پروردگار نسبت به انسان با والاترین مقام و جایگاه او، یعنی علم و دانش هم طراز است.

به همین جهت امام خمینی (ره) می فرمود:

معلم اول خدای تبارک و تعالی است ..... به وسیله وحی؛ مردم را دعوت می کند به نورانیت؛ دعوت می کند به محبت؛ دعوت می کند به مراتب کمالی که از برای انسان است.

می توان در سایه آموختن                          گنج عشق  جاودان اندوختن

اول از استاد، یاد آموختیم                           پس، سویدای سواد  آموختیم

از پدر گر قالب تن یافتیم                             از معلم جان روشن یافتیم

ای معلم چون کنم توصیف تو                      چون خدا مشکل توان تعریف تو

ای تو کشتی نجات روح ما                         ای به طوفان جهالت نوح  ما

یک پدر بخشنده آب و گل است                    یک پدر روشنگر جان و دل است

لیک اگر پرسی کدامین برترین                     آنکه دین آموزد و علم  یقین

                                                                            (حسین شهریار)       

وفات حضرت فاطمه ی معصومه علیه السلام را به همه شما آسمانیها تسلیت عرض می نمایم

مظهر فضایل

 حضرت فاطمه معصومه (س) مظهر فضایل و مقامات است. روایات معصومان (ع) فضیلت ها و مقامات بلندی را به آن حضرت نسبت می دهد. امام صادق (ع) در این باره می فرمایند: آگاه باشید که برای خدا حرمی است و آن مکه است؛ و برای پیامبر خدا حرمی است و آن مدینه است. و برای امیرمؤمنان حرمی است و آن کوفه است. بدانید که حرم من و فرزندانم بعد از من، قم است. آگاه باشید که قم، کوفه کوچک ماست، بدانید بهشت هشت دروازه دارد که سه تای آن ها به سوی قم است. بانویی از فرزندان من به نام فاطمه، دختر موسی، در آن جا رحلت می کند که با شفاعت او، همه شیعیان ما وارد بهشت  می شوند.

التماس دعا

حاجی التماس دعا

                           سیمت وصل شد ما رو یادت نره

همه ما این حرفا رو بارها شنیدیم شایدم بارها به دیگران گفتیم راستی چرا این حرفا رو می زنند، چرا از دیگران التماس دعا داریم؟، چرا خودمون در حق خودمون دعا نمیکنیم و همیشه  دنبال  یکی می گردیم برامون دعا کنه؟ چرا؟

ذکر فضیلت دعا در غیاب برادران دینى از دیدگاه روایات :

  در روایتى آمده که امام صادق (ع) فرمود رسول خدا (ص) فرمودند : هرکس بگوید :

اَللّهُمَّ، اَغْفِرْ لِلْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ.

- خداوندا، مردان و زنان مؤمن را بیآمرز.

خداوند، در برابر هر مؤمنى که از زمان آفرینش حضرت آدم (ع) تا برپایى قیامت خلق فرموده ، یک کار نیک براى او مى نویسد و یک گناه او را محو مى فرماید و یک درجه [درجه ایمانی] او را بالا مى برد.

 نیز در روایت آمده که امام صادق (ع) فرمود: هرگاه کسى بگوید :

اَللّهُمَّ، اغْفِرْلِلْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ وَالْمُسْلِمینَ وَ الْمُسْلِماتِ، اءَلاَْحْیآءِ مِنْهُمْ وَ جَمیعَ الاَْمْواتِ.

- خدایا، مردان و زنان مؤمن و مسلمان ، و زندگان و تمام مردگان آنها را مورد مغفرت خویش قرار ده.

خداوند به شماره تمام انسانهاى گذشته و آینده ، دعا براى او مستحاب مى گرداند : [یا: دعاى آنان را براى وى مى نویسد]

همچنین در این باره است روایت بنده صالح خدا عبداللّه بن جندب - رضوان اللّه علیه - از مولایمان امام صادق (ع) ، عبداللّه بن سنان مى گوید : گذرم بر عبداللّه بن جندب افتاد که بر صفا به نماز ایستاده - وى پیرمرد کهنسالى بود دیدم که دعا مى نمود و در دعاى خود بسیار مى گفت :اَللّهُمَّ ، فُلانَ بْنَ فُلانٍ، اَللّهُمَّ، فُلانَ بْنَ فُلانٍ. : (خداوندا، فلانى پسر فلانى را [بیامرز]) (به جای فلان بن فلان ، نام برادر مومن خود را ذکر کن) به اندازه اى که نتوانستم بشمارم.

پس وقتى که سلام نماز را گفت. عرض کردم : اى عبداللّه ، هیچ موقف و جایگاهى بهتر از جایگاه تو ندیده ام ، ولى از یک خصلت تو اصلاً خوشم نیآمد.

گفت : چه چیز من خوشایند تو نبود.

گفتم : به بسیارى از برادرانت دعا کردى ، ولى نشنیدم که براى خود دعایى بکنى.

گفت : اى عبداللّه ، از مولایمان امام صادق (ع) شنیدم که مى فرمود :

هرکس در پشت سر برادر مؤمن خویش براى او دعا کند ، از کناره هاى آسمان ندا مى شود : اى فلانى ، براى توست مانند آنچه که براى برادرت درخواست نمودى و براى توست صد هزار برابر آن. لذا دوست نداشتم صد هزار برابر ضمانت شده را به خاطر یکى که نمى دانم آیا مستجاب مى شود یا خیر، ترک کنم.

«بیا تا برآریم دستی ز دل
که نتوان درآورد فردا ز گل
برآرد تهی دست های نیاز
ز رحمت نگردد تهیدست باز
قضا خلعتی نامدارش دهد
قدر، میوه ای در کنارش نهد
مپندار از آن در که هرگز ببست
که نومید گردد برآورده دست
همه طاعت آرند و مسکین نیاز
بیا تا به درگاه مسکین نواز
چو شاخ برهنه برآریم دست
که بی برگ از این بیش نتوان نشست»   (بوستان سعدی)

داشت یادم می رفت ((التماس دعا))

سال 1387 

 سال نوآوری و شکوفایی گرامی باد .

نخستین خاکریزی که مهاجمان فرهنگی فتح  می کنند  ،  «  اعتماد به نفس »  و « اعتقاد  به خداست » . عقب نشینی از سنگر « خدا ترسی » و « معاد  اندیشی » همة پایگاههای ارزشی را  به  دشمن تسلیم  می کند . برای  مقاومت در برابرتهاجم فرهنگی ، باید « سدّ ایمان » زد و از « مرز عقیده » نگهبانی کرد . باید با اندرز و خطّی که رهبری  انقلاب  در ابتدای هر سال اعلام می نمایند با تمام قوا پیش رفت . « سال نوآوری و شکوفایی » خواب معنا ندارد . با  این  هویت  دینی  و  ملی  که منشور تربیت نسل جوان ماست باید تا به انتها ادامه داد . و در عصر ظهور خود  را برای «  شهادت  » در رکابِ  مولا ، آماده ساخت . تا امتی باشیم در پیشگاه خدا و رسول روسفید و در مقابل ملل جهان سربلند .

    به پیش ای خط شکنان وادی انتظار و تقویت کنندگان سپاه دین .

الهی  خوشه  چین  خِرمن  حدیث   صادقیم  –  که   درود  خدا  بر  او  و  اهل  بیتش  باد  – همان که وارث علوم رسالت است ؛ همان که تربیت یافتة مکتب عترت است . ما را در این سال  به  جلوه گاه  هیبت  و جلالت  آن  پاکان  سوق  بده و بهترین برکاتی را که به پاکانت نسیب می نمایی بر ملّت ما ارزانی دار .   « آسمانی »

ساقیا آمدن عید مبارک بادت .

محمد « صلوات الله علیه » در ماه ربیع می آید

و همراه با خود 

 ربیع قلوب و بهار جانها و طراوت ایمان را به همراه می آورد .

این تقارن میلاد پیامبر اکرم  و سال نو را بر شما تبریک می گوئیم .

در وجود خویش عیدی پدید می آوریم و به خانه تکانی دل می پردازیم

 تا درکنار « تحویل سال » شاهد « تحوّل حال » باشیم

 و با عوض شدنِ تقویم ، اخلاق را هم عوض نمائیم .

هفت سین ما :

سلام – سیر – سلوک – سحر – سجّاده – ستاره – ساحل